Posts tonen met het label childhood is not for sissies. Alle posts tonen
Posts tonen met het label childhood is not for sissies. Alle posts tonen

woensdag 5 januari 2011

Niet veel te vertellen

Dames

Niet heel veel te vertellen maar ik wilde toch even langs komen om jullie nogmaals een gelukkig, prachtig, pijnvrij etc Nieuw Jaar te wensen.

A.s. vrijdag ga ik naar de orthopeed voor de uitslag van de MRI met contrastvloeistof... ik verwacht er niet veel van.
Met de fysio zijn we er achter gekomen dat een spier in mijn bovenarm niet (meer) werkt (of in ieder geval bijna niet meer)
Ik moest namelijk een oefening doen met mijn arm naar beneden en dan mijn arm draaien... probeer het maar.. het enige wat er bij mij draaide was mijn hand en onderarm...verder gaat het niet. Dus daar heb ik wel wat vragen over aan de orthopeed maar verder.... ik vrees dat de fysio (en ik dus ook)  heel hard moet werken.
Op dit moment werk ik meestal maandag en donderdag tot ik niet meer kan dat is nu tot ongeveer 3uur dan heb ik er toch maar mooi 7 uur opzitten dus dat schiet op.
Thuis werk ik ook meestal over de gehele dag met wat pauze momenten.

Autorijden lukt nog niet
sommige kleren aantrekken/uittrekken gaat ook niet
Fietsen gaat ook niet
Hiep hiep hoera zeggen lukt maar mijn arm gaat niet in de lucht
een nacht doorslapen lukt ook niet
ach en de rest went wel je begint allerlei trucjes te vinden om toch dat gedaan te krijgen wat je wilt/moet doen.
En dan is er natuurlijk nog mijn man.... die heel veel doet en die ik niet elke keer weer van alles durf te vragen en dan doe ik het zelf.. of maar niet.

to be continued.

Ik kwam vandaag een foto tegen die ik jullie niet wilde onthouden er is van alles te doen in ons blogwereldje en deze foto leek me wel toepasselijk.
2 van mijn kinderen zijn nu uit huis en 1 is er bijna uit... (woont meer bij vriendje en af en toe komt ze thuis.. heel relaxed) dus ik heb het bord niet meer nodig maar ik zou het graag virtueel aan een aantal dames die hier meelezen willen geven. Dames ik leef met jullie mee... maar het gaat over echt waar! Ik ben het levende bewijs van heeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeel jaren "ellende" met de kinderen en ik heb het overleefd. Wat zei Jacob Kats ook alweer? "Kinderen zijn hinderen"  dat is toch al heel wat jaren terug dat hij dat zei dus het is iets van alle generaties.Ohh en langs de zijlijn staan altijd mensen die denken dat je het niet goed doet... maar het is zoo anders als je er middenin zit. Zolang er maar geen mishandeling fysiek of verbaal plaats vind komt het allemaal goed.
http://husetvedfjorden.blogspot.com/2011/01/nytt-pa-soverommet.html

Populaire berichten